Nαι ρε γαμώτο...

Αγαπητοί αναγνώστες ξέρω ότι αυτές τις τελευταίες μέρες σας έχουμε ζαλίσει με άρθρα για τις επιτυχίες της Σκευωρίας. Ξέρω ότι έχουμε καταντήσει από κουραστικοί μέχρι γραφικοί. Μια στις δυο δημοσιεύσεις σχεδόν έχει να κάνει με μια ακόμη επιτυχία της Σκευωρίας: μια για τον Καλτσά, μια για τον πόλεμο του συστήματος εναντίον μας, μια για το Χάρη Μαυρία, μια για το Ζαρντίμ, μια για το Σωτηρακόπουλο κι ακόμη δεν έχουμε πιάσει σωρεία καυτών θεμάτων (βλ. Λίνεν, Βαλβέρδε κ.α.).

Ακόμη κι έτσι όμως αγαπητοί φίλοι δε μπορώ να σας κρύψω τη μεγάλη μου χαρά όταν χτες το βράδυ διάβασα μια είδηση η οποία με έκανε να ριγήσω.

Στον Άρη ο Σούλης Παπαδόπουλος

Πραγματικά ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια μου στο άκουσμα αυτής της χαρμόσυνης είδησης για την επιστροφή του Σούλη στα σαλόνια της Σουπερλίγκ και δε σας κρύβω ότι χρειάστηκε να το διαβάσω τουλάχιστον 3 φορές για να το πιστέψω. Πρόκειται για πραγματικά τη μεγαλύτερη προσωπική δικαίωση στα 37 μου χρόνια, τόσο στην προσωπική (nice) όσο και στη δημοσιογραφική μου ζωή.

Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από ματς με το Σούλη

 Για όσους φυσικά απορούν ή κάνουν πως δε θυμούνται θα τους παραπέμψω σε ένα άρθρο μου με ημερομήνια 13 Νοεμβρίου 2012. Σχεδόν 3 μήνες πίσω. Τότε που ο Παναθηναικός έδιωχνε για ανεξήγητους λόγους το Ζεσουάλδο Φερέιρα και βρισκόταν σε αναζήτηση νέου προπονητή για να οδηγήσει την ομάδα στο δρόμο των επιτυχιών. Με σεβασμό πάντα προς το φιλοθεάμoν κοινό είχα γράψει ένα άρθρο κάνοντας τις προτάσεις μου στην άπειρη τότε διοίκηση Αλαφούζου. Όχι αγαπητέ αναγνώστη, δεν είχα προτείνει ακραίες ή εξεζητημένες λύσεις. Μια πεντάδα ποδοσφαιρανθρώπων που ξέρανε τα κατατόπια και τι σημαίνει μπαλίτσα για να ξεμπλέξουν τον Παναθηναικό από τη δύσκολη αυτή συγκυρία. Φυσικά στην κορυφή της λίστας βρισκόταν ποιός άλλος; ο ΣΟΥΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ στον οποίο μάλιστα έδινα πιθανότητες επιτυχίες 100%, εμ βέβαια θα μου πείτε αφού ο Σούλης φοράει παντελόνια. Δυστυχώς η άπειρη τότε διοίκηση του Παναθηναικού επέλεξε τον εύκολο δρόμο του Χουάν Μουμπλή με τα γνωστά αποτελέσματα και τις νέες αλλαγές προπονητών, τις λιονταρίνες, τα κάστρα, τους 300 και τον Αλ Πατσίνο όχι στο ρόλο του Scarface να φωνάζει "you're all a bunch of cockroaches" με χαρακτηριστική προφορά, αλλά ενός συνταξιούχου προπονητή του αμέρικαν φουτμπολ (δεν μπαίνω καν στον κόπο) που πίνει σα νεροφίδα και βγάζει πύρινους λόγους φτύνοντας σε κάθε συλλαβή.

Ο Άρης όμως σε μια κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος, αποφάσισε να μη ρισκάρει και να πάει σε μια σίγουρη λύση για να καταφέρει να μείνει στη Σουπερλίγκ. Φαίνεται ότι εκεί στον Άρη ξέρουν μπαλίτσα και διαβάζουν Σκευωρία. Κίνηση ματ που θα αλλάξει τις ισορροπίες στην ουρά της βαθμολογίας. Μια κίνηση που αναμενέται να έχει διπλό αντίκτυπο, καθώς καθιστά τον Άρη από φαβορί για φούντο, φαβορί για παραμονή και ίσως για μια θέση στα πλέυ-οφ ενώ ταυτόχρονα σηματοδοτεί την επιστροφή, μετά από καιρό, για το Σούλη στη φυσική του θέση: στον πάγκο μιας ομάδας της Σουπερλίγκ. Κάποιοι κακεντρεχείς θα σπεύσουν να πουν ότι ετοιμάζεται ο Άρης για την προσεχή σεζόν στα σαλόνια της Φουτμπολίγκ, αλλά λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο...

Ο Σούλης καλείται τώρα, κάτω από δύσκολες συνθήκες να αποδείξει ότι δεν είναι τυχαίος, αλλά ένας προπονητής περπατημένος, που έχει φάει τους πάγκους της Σουπερλίγκ και της Φουτμπολιγκ με το κουτάλι. Άλλωστε ο Σούλης γουστάρει τον κινδυνο. Γουστάρει να παίζει με την πλάτη στον τοίχο, με το μαχαίρι στο λαιμό και φυσικά περιμένει τη Νέμεση του Νίκο Αναστόπουλο, για μια μεγάλη αναμέτρηση βγαλμένη από τα παλιά... Θα είμαστε όλοι εκεί.

Υ.Γ. Όλοι αναρωτιόμαστε φυσικά ποιά θα είναι η ενδυματολογική επιλογή του Σούλη για την μεγάλη του επιστροφή. Προσωπικά πιστεύω ότι θα καταφύγει στην παραδοσιακή φορμίτσα του Άρη, αλλά ευελπιστώ σε μακρύ παλτό με σένιο κασκολάκι με δέσιμο αλά γαλλικά.

Υ.Γ.2 Η είδηση της πρόσληψης του Σούλη ήδη κάνει το γύρο του κόσμου και ο καλός του φίλος Ερνέστο Βαλβέρδε έσπευσε να τον συγχαρεί και να του ευχηθεί καλή επιτυχία.