Ολυμπιακός

Σε αυτήν την πολύ σημαντική σειρά άρθρων που θα μείνει γνωστή στην ιστορία ως τα «Ανάλεκτα του Προέδρου» ή κάτι ανάλογο, αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε τη μοναδική αξιόπιστη πηγή πληροφοριών για το ποδόσφαιρο (και τη ζωή): την τελική κατάταξη της Σουπερλίγκ μ.π.ο. (μετά πλέυ-οφ, για τους μη μυημένους με την ορολογία). Θα ξεκινήσουμε λοιπόν με τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, ο οποίος μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος ετοιμάζεται να αλλάξει πολλά πράγματα και να παρουσιάσει ένα βελτιωμένο πρόσωπο στο νέο πρωτάθλημα με το λιμοκοντόρο Μίτσελ στο τιμόνι…

Ας δούμε λοιπόν αρχικά πως κινήθηκε ο Ολυμπιακός μέχρι στιγμής στο μεταγραφικό παζάρι

Ήρθαν: Ντομίνγκες, Βάις, Σαλίνο, Σάμαρης, το πουλέν του Καρνέζη, Ολαιτάν, Μπουχαλάκης, Τζανακάκης

Έφυγαν: Μοντεστό, Τζεμπούρι (από ότι φαίνεται), Αμπντούνι (από ότι φαίνεται)

Πώς βλέπουμε τις μεταγραφές: Με εξαίρεση Βάις, Τσόρι (άντε να βάλω και (Μπορ)Σαλίνο επειδή δεν υπάρχει άλλο δεξί μπακ),οι άλλοι πάνε για δανεικοί (κι αγύριστοι), εκτός ίσως από Σάμαρη που είναι Έλληνας και γουστάρει ο Βάγγος, κι ο οποίος μπορεί να μείνει για να πάρει ευκαιρίες ή να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά (ότι αγαπάτε), δηλαδή να παίξει κανά δυο παιχνιδάκια στο Κύπελλο. Οι αποχωρήσεις φυσικά είναι οι πιο σημαντικές: η απώλεια Μοντεστό ισοδυναμεί με απώλεια σε στυλ και δικαιολογίες τύπου «δε μπορεί να στρίψει» εμείς εδώ στη Σκευωρία τις ακούμε βερεσέ. Μαλλί παλιάς κοπής, κασκολάκι-εσάρπα και γαλλικός αέρας είναι αρετές που δε βρίσκεις κάθε μέρα ακόμη και στη Σουπερλίγκ, κι όταν τις βρίσκεις τις κρατάς, με κάθε κόστος. Τζεμπούρι καλός, αλλά λίγος όπως αποδείχτηκε και τα 20 γκολ εμάς που έχουμε φάει τα γήπεδα με το κουτάλι δε μας γεμίζουνε το μάτι, άλλωστε είμαστε γνωστοί θιασώτες του Κ.Μ. και πιστεύουμε ακράδαντα ότι φέτος είναι η χρονιά του. Θα κλάψουν μανούλες. Η αποχώρηση που πραγματικά πονάει κάθε φίλαθλο της Σουπερλίγκ είναι του Αμπντούν. Δεν αδικώ τη διοίκηση, η αλήθεια είναι ότι χαλούσε λίγο την πιάτσα έτσι όπως έτρεχε πάνω κάτω και σε μπέρδευε, γιατί νόμιζες ότι δε βλέπεις Σουπερλίγκ αλλά άλλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα όπου οι παίκτες τρέχουν και σου φέρνουν αναγούλα, αλλά τέλος πάντων δεν παύει να είναι συμπαθής: ασκητική φιγούρα, ωραία γαλλική προφορά και γαλλοαραβική φινέτσα. Θα μας λείψει.

Τι θέλει: Πολλούς μέσους, κι άλλους μέσους. Δε φτάνουν αυτοί, θέλει κι  άλλους κυρίως δεξιοπόδαρους χαφ και επιτελικούς μέσους. Είναι πολύ σημαντικό να αγοράζει μέσους ο Ολυμπιακός και να περιμένει το ένα καλό 20λεπτο του Ιμπαγάσα. Είναι δοκιμασμένη συνταγή γιατί να τη χαλάσουμε τώρα; Τώρα τα άλλα που διαβάζετε από δω κι από εκεί για ένα δεύτερο αριστερό μπακ, αριστερό χαφ, ένα ακόμη δεξί μπακ και ίσως τερματοφύλακα είναι λόγια από ανθρώπους που δεν ξέρουν να βλέπουν μπαλίτσα και προφανώς δεν ασχολούνται με Σουπερλίγκ, αλλά με άλλες ασήμαντες διοργανώσεις.

Τι περιμένουμε: Πρωταθλητισμό στη Σουπερλίγκ που είναι και το πιο σημαντικό αν και φέτος ο ΜΠΑΟΚ μπορεί να κοντράρει πιο δυνατά, μαγική μπαλίτσα και σπουδαία ανάπτυξη για 15 λεπτά περίπου σε κάθε ματς, Κ.Μ. πρώτο σκόρερ και τα μυαλά στα κάγκελα.

Να πάρω διαρκείας; Εξαρτάται, πόσο Αριέλ αντέχεις; Αυτό που σίγουρα αξίζει είναι διαρκείας στο D.C. όπου παρά την αποχώρηση Μιραλάς πιστεύουμε ότι θα ρεφάρει.