Μια ακόμη μαγική βραδιά...

... στο Γ. Καραισκάκης. Ο Ολυμπιακός φόρεσε το ελαφρώς τσαλακωμένο ευρωπαικό του κοστούμι και συνέτριψε με πολύ όμορφο ποδόσφαιρο το ευρωπαικό μεγαθήριο που ακούει στο όνομα Μονπελιέ. Μεγάλοι πρωταγωνιστές δεν ήταν άλλοι από τα πουλέν της στήλης: Γκρέκο, Χολέμπας, Μητρογλέας, Μασάντο και φυσικά ο γεμάτος αυτάπαρνηση Τζαμέλ Αμπντούν. Μην ξαναλέμε τα ίδια και τα ίδια...

Εδώ ο Τζαμέλ προσεύχεται στον παντοδύναμο για μια καλή εμφάνιση κόντρα στη Μονπελιέ

 Στα του παιχνιδιού τώρα, με ευχαρίστηση διαπιστώσαμε τη δυναμική εκκίνηση του Ολυμπιακού (έτσι ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό) που είχε σαν αποτελέσμα να βάλει μπροστά την ομάδα μας, μόλις στο 4 λεπτό. Από εκεί και πέρα με άριστη αμυντική λειτουργία, χαλάρωσε λίγο επιθετικά και πρόσεξε την άμυνα της, φρόντιζοντας να απειλεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα με οργανωμένες γιόμες από τους αμυντικούς προς τον άνθρωπο τα-κάνω-όλα-και-συμφέρω Κώστας Μήτρογλου (εμφανώς δουλέμενη στην προπόνηση τακτική). Κάποιοι τότε, κακοπροαίρετοι, τάχα μου αντικειμενικοί, που αποθεώναν το μέχρι τότε επιθετικό ποδόσφαιρο του Ολυμπιακού, άρχισαν τη γνωστή τους γκρίνια, ενώ μετά το ατυχές συμβάν του πέναλτι (κεφαλοκλείδωμα στη μεγάλη περιοχή δε δίνεται ούτε σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, αλλά είναι γνωστό το κυνήγι εις βάρος του Ολυμπιακού και του κ. Μαρινάκη) άρχισαν τους οδυρμούς και τους αναθεματισμούς: "Το πούλησε το ματς", "Μέσα από τα χέρια", "Φτωχή μου μάνα και μαμά" κλπ κλπ. Τότε φάνηκε αυτό που λέμε "όσα ξέρει η πεθερά...". Η έξυπνη τακτική του Λεονάρντο απέδωσε. Τα ξεκούραστα χαφ μας (δεν ακουμπούσαν μπάλα μέχρι τότε χάρη στις έξυπνες γιόμες) πάτησαν γκάζι και άφησαν πολύ πίσω τους κατακαημένους μαυρούληδες της Μονπελιέ. Γρήγορα γρήγορα 3-1 και καληνύχτα. Έτσι να εξηγούμε 5 πραγματάκια, να καταλαβαίνει κι ο κόσμος τι βλέπει.

Το μεγάλο νέο βέβαια δεν ήταν μια αναμενόμενα εύκολη νίκη (όσοι έχουν μάτια και ξέρουν μπαλίτσα βλέπουν), αλλά η επιστροφή του Λιονταριού της Σερβίας Λιουμπομίρ Φέισα (σκληρός σαν τον... Γκατούζο, αλλά πιο ψηλός) στα ευρωπαικά σαλόνια. Ένας παίκτης όλα τα λεφτά που λέμε, ο οποίος σιγά σιγά διαψεύδει όλους τους επικριτές του και αναμένεται να φέρει ζεστό χρήμα στις τσέπες του κ. Μαρινάκη, δηλαδή ουσιαστικά στις τσέπες του Ολυμπιακού μας που είναι οι δικές μας τσεπες. 7-8 λεπτά συμμετοχής που αξίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι.

Το είχα σώσει πριν ενάμιση χρόνο, γιατί ήξερα ότι θα μου φανεί πολύ χρήσιμο και να που δικαιώθηκα

Για το τέλος κρατάω τις πολύ όμορφες δηλώσεις του Προέδρου κ. Μαρινάκη, ο οποίος φρόντισε να βάλει, με πολύ κομψό τρόπο, στη θέση τους τους υπανθρώπους που έχουν φέρει το Ελληνικό Ποδόσφαιρο και την Ελληνική Σουπερλίγκ σε αυτήν την κατάσταση. Θα ήθελα πάνω σε αυτό να προσθέσω και το καυστικό σχόλιο των απλών καθημερινών φιλάθλων που τα λέει όλα πραγματικά: ΠΟΥΤΑΝΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ.

Η φωτογραφία είναι δική μου, η φωτογραφία είναι δική μου, από το καθημερινό μου ρεπορτάζ στους δρόμους όλης της Αθήνας