Sweet and Tender Hooligan

Ακολουθώντας το δρόμο που χάραξε ο αγαπημένος Χρήστος Σωτηρακόπουλος κι ενώ η AEK είναι με το ένα πόδι στη Football League (κι όχι Β’ εθνική όπως μερικοί «συνάδελφοι» έσπευσαν να γράψουν), ο Παναθηναϊκός παίρνει ισοπαλία από τον Ολυμπιακό στο καυτό Γ. Καραϊσκάκης κι ο Άρης μετατρέπεται σε μηχανή των γκολ, εμείς θα ασχοληθούμε με κάτι εντελώς άσχετο, το οποίο μάλιστα θα ξεφεύγει κι από τα στενά όρια της Σουπερλιγκικής πραγματικότητας για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό.

Αφού ασχοληθήκαμε με το θέμα του Γιώργου Γκαλίτσιου διεξοδικά, ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με έναν ακόμη μικρό ήρωα των ποδοσφαιρικών γηπέδων, η φήμη του οποίου όμως ξεφεύγει, όπως και στην περίπτωση του Γιώργου, από τις 4 γραμμές του γηπέδου κι αγγίζει όλες τις πτυχές της ζωής μας: πολιτική, κοινωνικά ζητήματα, τέχνη, έρωτας σε μια ατέλειωτη λίστα. Ο λόγος φυσικά  για τον απόλυτο σταρ του Αγγλικού και προσφάτως Γαλλικού ποδοσφαίρου Joseph Anthony "Joey" Barton.

Μανούλι

 Τι να πρωτοπεί κανείς και πώς να περιγράψει αυτό το μεγάλο παίκτη και άνθρωπο; Κάθομαι και σκέφτομαι, διαλογίζομαι πραγματικά ημέρες πάνω σε αυτό το θέμα αλλά δε μπορώ να βρω καλύτερη περιγραφή από αυτή που έδωσε ο ίδιος ο Joey για τον εαυτό του στο προσωπικό του σάιτ:

“Depending who you listen to: I’m a footballer, ex-con, ranting anti-celebrity, “football’s philosopher king”, loving dad and violent thug all rolled in one”

Κι όλα αυτά μάγκες μου σε 30 χρόνια. Υπάρχουν πολλοί άραγε που έχουν καταφέρει τόσα πράγματα όσο αυτός ο μικροσκοπικός αμυντικός χαφ-παλιάς κοπής-ή ο παίκτης ή  η μπάλα;

Θα μπορούσαμε τώρα να ξεκινήσουμε μια πλούσια αναδρομή στην καριέρα του, στην προσωπική του ζωή κλπ κλπ κλπ. Όλα αυτά όμως μπορείτε να τα βρείτε και να τα διαβάσετε αλλού. Δεν είναι αυτός άλλωστε ο λόγος που συντονιστήκατε με τη Σκευωρία και φυσικά δεν είναι αυτός ο λόγος που τον αγαπήσατε και τον θαυμάσατε (μαζί με εσάς και εμείς). Οι λόγοι είναι τρεις και είναι απλοί:

Πρώτος και κυριότερος:

Χωρίς σχόλιο

Ξύλο

Εντός κι εκτός αγωνιστικών χώρων ο Τζόυ κάνει διάφορα παγκοσμίου φήμης τσεκούρια, όπως ο Γκοϊκοετσέα, ο Σουμάχερ κι ο Κιν να ντρέπονται που γεννήθηκαν και να μοιάζουν με σουγιαδάκια καθαρισμού νυχιών. Και για όσους γελούν ακόμη ιδού μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα:

Μαρκαρισματάκι σε ρυθμούς προπόνησης, εννοείται ότι ακολούθησε το σχετικό τσαμπουκάλεμα.

                                   Μια συνηθισμένη διεκδίκηση μπάλας για τον Τζόυ Μπάρτον

                                         Έτσι για να μη νομίζει κανείς ότι έχει πρόβλημα με τους μαύρους

                                          Το ποδοσφαιρο είναι ένα εγκεφαλικό παιχνίδι

      Ο Τζόυ όμως δεν περιορίζεται στους αγωνιστικούς χώρους, εδώ σε νυχτερινή έξοδο με το κορίτσι του τα λένε με ταρίφα.

Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια...

...ότι δεν πρέπει να αντιμιλάς στον Τζόυ Μπάρτον

 Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον άνθρωπο Τζόυ Μπάρτον, που καθαρίζει πεζοδρόμια, ψαρεύει με παιδάκια και εκτελεί χωματουργικές εργασίες...

... η κοινωνική εργασία και τα δικαστήρια να είναι καλά.
  
Twitter

Το Twitter για όσους δε γνωρίζουν είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο κοινωνικής δικτύωσης, όπου ο κάθε χρήστης μπορεί να γράφει μικρά αλλά σημαντικά μηνύματα προς τους ακόλουθους του. Μπορεί κανείς να γράψει τι έφαγε, τι ταινία είδε, πόσες ώρες κοιμήθηκε, πόσα παγάκια έβαλε στην κόκα-κόλα του, να ποστάρει φωτογραφίες, να γράψει για τις ομορφιές της ζωής, κοινωνικά μηνύματα, πνευματώδεις ατάκες και τα ρέστα.

Φυσικά ένα τέτοιο όπλο δε θα μπορούσε να ξεφύγει από τον αθλητικό κόσμο. Οι αθλητές χάρη σε αυτήν την εξαιρετική καινοτομία στον τομέα της κοινωνικής δικτύωσης έχουν την ευκαιρία να μοιράζονται με τους απλούς οπαδούς τις καθημερινές τους στιγμές («Πάω στο γήπεδο για προπόνηση», «Πρωινή προπόνηση», «Φεύγω από το γήπεδο», «Καφεδάκι στη Γλυφάδα», «Ποτάκι στο Dream City» κλπ), αλλά και να δείχνουν ότι κι αυτοί είναι απλοί θνητοί που απολαμβάνουν τις καθημερινές χαρές της ζωής όπως ένα ευχάριστο ξύπνημα:

 Ή ένα καλό ανέκδοτο:

 (ο Γιώργος Μπόγρης αν και μπασκετικός διεκδικεί άνετα τον τίτλο του «Έλληνα Αθλητή Βασιλιά του Twitter» με απίθανα tweets στον προσωπικό του λογαριασμό με τον ευφυή τίτλο Bogrinho (βραζιλιάνος και καλά, το πιάσατε έτσι;;;)

Όπως αναμενόταν ο Τζόυ δε θα μπορούσε να λείπει από αυτό το μοναδικό πανηγυράκι. Το twitter του Τζόυ αποδεικνύεται θανάσιμο όπλο για τους εχθρούς του: τα απανταχού φλωράκια του ποδοσφαίρου που νομίζουν ότι το γήπεδο είναι τσίρκο για ζογκλερικά (κάποιοι δεν είδαν το Vinnie Jones τους όταν ήταν μικροί)…

Πρώτο θύμα; Ο τσετσερετσές Νειμάρ: 

Δεύτερο; Το ομορφόπαιδο Τιάγκο Σίλβα:

Και ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει…

Όπως συμβαίνει όμως πάντα με τις μεγάλες προσωπικότητες και τους μεγάλους αγωνιστές ο Τζόυ, που ποτέ δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό του, δημιούργησε πολλές έχθρες: με τη δικαιοσύνη, διάφορους σεμνότυφους, πολλούς «συναδέλφους» του, ταξιτζήδες και η λίστα είναι μεγάλη.

Πιο πρόσφατο φυσικά ήταν το κατάπτυστο άρθρο του παλαίμαχου Dhorasoo στη Monde (ούτε καν στην Equipe δεν έγραψε ο κατακαημένος, πώς να τον πάρεις σοβαρά μετά;)

Αντι επιλόγου:

 Αν και αρκετά μακρύ το άρθρο μας δε μπόρεσε σε καμία περίπτωση να περιγράψει ούτε το 1% της μεγάλης αυτής προσωπικότητας που ακούει στο όνομα Τζόυ Μπάρτον. Δεν είπαμε π.χ για τις απαράμιλλες μιμήσεις:

 Εδώ ο Τζόυ ξεχνάει την προφορά του Λίβερπουλ και υιοθετεί έναν πιο ευγενή και γαλλικό τόνο

Για το κόλπο με το σορτσάκι που αντέγραψε ο δικός μας (και πολύ αγαπημένος) Κώστας Μήτρογλου (σε πιο πουριτανική έκδοση βέβαια):

Θα μπορούσαμε να γράφουμε και να γράφουμε και να μην τελειώνουμε ποτέ, για αυτό θα σταματήσουμε εδώ κι αντί για επίλογο θα κάνουμε δυο ευχές:

1) Μια τηλεοπτική εμφάνιση του Τζόυ στο σόου του Russell Crowe “Fightin’ Round The World”, όπου παρέα με τον αγνό Αυστραλό ηθοποιό θα έχει τη δυνατότητα να δείξει τις αθλητικές του ικανότητες σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου:

2) Να δούμε τον Τζόυ στα γήπεδα της Σουπερλίγκ. Πραγματικά δε μπορούμε να φανταστούμε  ιδανικότερο περιβάλλον για τον Τζόυ από το ζεστό και φιλόξενο γήπεδο της Τούμπας  και τον ΠΑΟΚ του Πάμπλο Γκαρσία (τώρα το μετανιώνει ο Ιβάν).