Μια ακόμη ονειρεμένη βραδιά για την αρμάδα του Λεονάρντο που άλωσε το Μονπελιέ θυμίζοντας πως η σωστή δουλειά και η υπομονή επιβραβεύονται με βαθμούς και αναγνώριση. Τα είχαμε ξαναγράψει παλιότερα για τη μαγική εικόνα του παιχνιδιού με την Άρσεναλ και χτες δικαιωθήκαμε για ακόμη μια φορά.
Αν και ο Ολυμπιακός του Λεονάρντο εμφανίστηκε κάπως νωθρός στο πρώτο ημίχρονο ανέβασε την απόδοση του στο β' ημίχρονο για να φύγει με το μεγάλο διπλό από την πραγματικά καυτή έδρα της Μονπελιέ.
Against all odds νίκη πραγματικά, καθώς βρέθηκε πίσω με γκολ κάποιου παντελώς άγνωστου παίκτη έπειτα από κατέβασμα με το χέρι κάποιου μαύρου συμπαίκτη του (πραγματικό έγκλημα κατά της Ε.Ε. και μάλιστα σε καιρούς έντονης αμφισβήτησης για την οικονομική πολιτική της), ενώ έχασε και με τραυματισμό τον Τρομοκράτη-Μαστούρη της. Με σωστές αλλαγές και άριστη τακτική, χωρίς να δημιουργήσει φάσεις, να τρέξει και να κουραστεί η ομάδα όαση του Λεονάρντο πήρε μια άνετη νίκη στο 91' που ικανοποιήσε και τον πιο απαιτητικό σκηνοθέτη, παραγωγό και φίλαθλο.
Πολύ μεγάλη εμφάνιση από τον Κώστα Μήτρογλου που δικαιώνει όλους όσους πιστεύουν σε αυτόν (παρά το καινούργιο μουσάτο στυλ που τον κάνει να χάνει πολύ) σκοράροντας για ακόμη μια φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε φυσικά τη μεγάλη εμφάνιση του Χοσέ και του Γκρέκο, μεταγραφές που δείχνουν το δρόμο για την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η ομάδα στους δύσκολους οικονομικά και ηθικά καιρούς που έρχονται. Σπουδαία επίσης και η διαχείρηση από τον Ζαρντίμ που πέταξε το μεγάλο του όπλο στο γήπεδο την κατάλληλη στιγμή (δεν είναι και για χαμαλίκια να τρέχει 90 λεπτά) για να χτυπήσει το παιχνίδι. Σίγουρα προβληματίζουν με την αποδόση τους και το κουρεμά τους αρκετοί παίκτες της ομάδας (Μανιάτης, Μανωλάς, Κάρολ) οι οποίοι σημειωτέον φαίνεται να μην έχουν ούτε ένα τατουάζ. Στα συν ο αξιαγάπητος Κοντρέρας που τραβούσε τα μανικάκια από το ισοθερμικό του με τα δάχτυλά του, σαν πεντάχρονος που ήθελε γλειφιτζούρι από τη μαμά του.
Τέλος κρατάμε ένα μικρό κομμάτι για τον αφανή ήρωα αυτής της ομάδας. Τον αρχηγό της, το Βασιλη Τοροσίδη που τόσα άκουσε τον τελευταίο καιρό από γνωστές τηλεπερσόνες και προπονητές. Τον άνθρωπο που με άψογο κατέβασμα και γυριστό σουτ έφερε το ματς στο ίσα και γέμισε τις καρδιές των συμπαικτών του και των απλών φιλαθλων με αυτοπεποίθηση και αγάπη.
Θα ήθελα να του αφιερώσω ένα μικρό ποιήμα που συνέθεσε χτες το βράδυ ο μεγάλος ποιητής Κλεάνθης Σιόβας, μακρινός εξάδερφος του αξιαγαπητου Δημήτρη Σιόβα (χωρίς τα μούσια βέβαια) γνωστός για τη μεγάλη του επιτυχία "Πέρασαν τα χρόνια" από την Ποιητική συλλογή "Συνταγές και Ποιήματα από τα Κύθηρα για το 2009" (εξαντλημένο):
Αν και ο Ολυμπιακός του Λεονάρντο εμφανίστηκε κάπως νωθρός στο πρώτο ημίχρονο ανέβασε την απόδοση του στο β' ημίχρονο για να φύγει με το μεγάλο διπλό από την πραγματικά καυτή έδρα της Μονπελιέ.
Against all odds νίκη πραγματικά, καθώς βρέθηκε πίσω με γκολ κάποιου παντελώς άγνωστου παίκτη έπειτα από κατέβασμα με το χέρι κάποιου μαύρου συμπαίκτη του (πραγματικό έγκλημα κατά της Ε.Ε. και μάλιστα σε καιρούς έντονης αμφισβήτησης για την οικονομική πολιτική της), ενώ έχασε και με τραυματισμό τον Τρομοκράτη-Μαστούρη της. Με σωστές αλλαγές και άριστη τακτική, χωρίς να δημιουργήσει φάσεις, να τρέξει και να κουραστεί η ομάδα όαση του Λεονάρντο πήρε μια άνετη νίκη στο 91' που ικανοποιήσε και τον πιο απαιτητικό σκηνοθέτη, παραγωγό και φίλαθλο.
Πολύ μεγάλη εμφάνιση από τον Κώστα Μήτρογλου που δικαιώνει όλους όσους πιστεύουν σε αυτόν (παρά το καινούργιο μουσάτο στυλ που τον κάνει να χάνει πολύ) σκοράροντας για ακόμη μια φορά στο Τσάμπιονς Λιγκ.
 |
| Ο Κώστας μας σε χαρακτηριστικό στιγμιότυπο |
Δεν πρέπει να ξεχνάμε φυσικά τη μεγάλη εμφάνιση του Χοσέ και του Γκρέκο, μεταγραφές που δείχνουν το δρόμο για την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η ομάδα στους δύσκολους οικονομικά και ηθικά καιρούς που έρχονται. Σπουδαία επίσης και η διαχείρηση από τον Ζαρντίμ που πέταξε το μεγάλο του όπλο στο γήπεδο την κατάλληλη στιγμή (δεν είναι και για χαμαλίκια να τρέχει 90 λεπτά) για να χτυπήσει το παιχνίδι. Σίγουρα προβληματίζουν με την αποδόση τους και το κουρεμά τους αρκετοί παίκτες της ομάδας (Μανιάτης, Μανωλάς, Κάρολ) οι οποίοι σημειωτέον φαίνεται να μην έχουν ούτε ένα τατουάζ. Στα συν ο αξιαγάπητος Κοντρέρας που τραβούσε τα μανικάκια από το ισοθερμικό του με τα δάχτυλά του, σαν πεντάχρονος που ήθελε γλειφιτζούρι από τη μαμά του.
Τέλος κρατάμε ένα μικρό κομμάτι για τον αφανή ήρωα αυτής της ομάδας. Τον αρχηγό της, το Βασιλη Τοροσίδη που τόσα άκουσε τον τελευταίο καιρό από γνωστές τηλεπερσόνες και προπονητές. Τον άνθρωπο που με άψογο κατέβασμα και γυριστό σουτ έφερε το ματς στο ίσα και γέμισε τις καρδιές των συμπαικτών του και των απλών φιλαθλων με αυτοπεποίθηση και αγάπη.
 |
| Εδώ ο Βασίλης μας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο έχασε μέρος των μαλλιών του προκαλώντας τις άδικες αντιδράσεις μερίδας του Τύπου |
Τη γριοσύνη μην την κλαις
εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκκαλο
με το λουρί στο σβέρκο
Νάτη πετιέται απο ξαρχής
κι αντριεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό
με το καμάκι του ήλιου
εκεί που πάει να σκύψει
με το σουγιά στο κόκκαλο
με το λουρί στο σβέρκο
Νάτη πετιέται απο ξαρχής
κι αντριεύει και θεριεύει
και καμακώνει το θεριό
με το καμάκι του ήλιου
Προχωράμε με πίστη και υπομονή στην ομάδα που χτίζει ο Λεονάρντο, χωρίς να πέφτουμε στις παγίδες που στήνουν διάφοροι "αντικειμενικοί" για να σπείρουν τη διχόνοια.
2 σχόλια:
Τι παίρνει ρε αυτός;
Δεν θα μπορούσα να μείνω αδιάφορος στην τόσο ευγενική αναφορά από τον φίλο και κορυφαίο συντάκτη Γνώστη στο έργο του πολύ καλού μου φίλου και πλέον καταξιωμένου ποιητή Σιόβα. Δεσμεύομαι, στην επόμενη ολομέλεια των κορυφαίων στα κεντρικά της Μαυρομιχάλη, να τον καλέσω να είναι μαζί μας για να μας απαγγείλει το αριστούργημά του "Ο Τιραμόλας", το οποίο λένε ότι δούλευε για πάνω από 15 χρόνια
Δημοσίευση σχολίου